Δύο περίπου χιλιόμετρα βόρεια του χωριού βρίσκεται το ακρωτήρι του Πωμού, το οποίον είναι γνωστό σαν «άκρον Πωμού» και το οποίο οφείλει τη δημιουργία του στο σκληρό πέτρωμα του διαβάση που το περιζώνει και το οποίο άντεξε τη διαβρωτική ενέργεια των κυμάτων. Η διαδρομή από την Πόλη μέσω Πωμού για το Άκρον Πωμού, είναι από τις πιο γραφικές παραθαλάσσιες διαδρομές του νησιού. Το βουνό πέφτει κάθετα στη θάλασσα ενώ οι απότομες πλαγιές είναι σκεπασμένες με πεύκα και οπωροφόρα δέντρα. Εξάλλου τα δανδελωτά ακρογιάλια με τους πολυάριθμους ορμίσκους και τα μυτερά μικρά ακρωτήρια προσδίδουν στο τοπίo μια μοναδική γραφικότητα.

Ο αρχιμανδρίτης Κυπριανός το αναφέρει ως ακρωτήρι Καλλίνουσας ή της Αγίας Ελένης. Οι μεσαιωνικοί χάρτες αναφέρουν τα ονόματα Καλλίνουσα και Αγία Ελένη.

Οι ονομασίες αυτές είχαν δοθεί στο ακρωτήρι τις εποχές κατά τις οποίες στη περιοχή υπήρχαν ομώνυμοι οικισμοί.

Το φράγμα του Πωμού είναι λιθόρριπτο φράγμα. Βρίσκεται κτισμένο πάνω στον ποταμό Λειβάδι , 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του χωριού. Μια μεγάλη έκταση γης του χωριού αρδεύεται κυρίως από το φράγμα.

Το φράγμα του Πωμού είναι χωρητικότητας 859,000 κυβικών μέτρων, μήκος 168 μ., ύψος 38 μ., όγκο 150.000μ³ και επιφάνεια 83.000μ². Η κατασκευή του φράγματος συμπληρώθηκε το 1966 και σκοπός του ήταν η άρδευση έκτασης γης για την καλλιέργεια πρωίμων λαχανικών.

Το χωριό περιλαμβάνεται στο Αρδευτικό Έργο Χρυσοχούς, από το οποίο έχει ωφεληθεί, στα πλαίσια της δεύτερης φάσης του, με την άρδευση και άλλων σημαντικών εκτάσεων γης στην παραλιακή περιοχή του.